Jeszcze na początku zeszłego stulecia nazwą mgławice określano słabo widoczne na niebie galaktyki, większe zbiory gwiazd, rozjaśniające swoim blaskiem pewien obszar. Dzisiaj już wiadomo, że mgławica to nie to samo co galaktyka - mgławica złożona jest z gazów, pyłów, czasami też jest to otoczka gwiazdy w jednej z galaktyk lub obłok molekularny, składający się również z gazów, przede wszystkim wodoru i helu. Obłoki molekularne w niektórych przypadkach stają się gęściejsze - takie zagęszczenie zapowiada pojawienie się nowych gwiazd, które w przyszłości wytworzą się ze skondensowanych w obłoku gazów. Niektóre mgławice są zupełnie niewidoczne - można je wykryć jedynie za pomocą specjalnej aparatury. Inne świecą słabiej lub mocniej, jasność mgławicy zależna jest od jej temperatury. Na podstawie jasności (a dokładniej powodu owej jasności i temperatury) powstał podział mgławic - wyróżnia się pięć rodzajów: mgławice słoneczne, otaczające gwiazdy typu naszego Słońca, czyli ciągle "żywe"; mgławice planetarne, powstałe po obumarciu gwiazdy, w wyniku oddziaływania tzw. białego karła, który wciąż emituje energię cieplną; mgławice emisyjne - świecące bardzo jasnym światłem, o wysokiej temperaturze, pochodzącej od sąsiednich gwiazd; mgławice refleksyjne, w sąsiedztwie których nie ma gwiazd wystarczająco jasnych i gorących, lub są one w większej odległości - światło jest rozproszone i słabe; mgławice ciemne - niewidoczne, ponieważ pochłaniają światło, w takich mgławicach rodzą się nowe gwiazdy.