Saturn jest szóstą planetą w Układzie Słonecznym, dużą (większy od niej jest tylko Jowisz) ale to właśnie Saturn spośród wszystkich planet wyróżnia się wyjątkową urodą. Posiada on pierścienie, złożone z pyłu, lodu oraz drobin skalnych oraz aż 61 satelitów. Pierścienie nie są rzadkim zjawiskiem w Układzie Słonecznym (oprócz Saturna mają je jeszcze Uran i Neptun), ale w przypadku tej planety stały się już żywą legendą. Dawni astronomowie, oglądając wszechświat przez prymitywne lunety, dopatrywali się u Saturna uszu lub rąk. Pierwszym, komu udało się zobaczyć pierścienie w pełnej ich krasie, był Galileusz - dokonał on tego odkrycia w 1610 roku. Naturalnie i on nazwał pierścienie uszami, ale nauka była już wtedy gotowa na dokładniejsze zbadanie sprawy. Po Galileuszu Saturna obserwował Christian Huygens, następnie Giovanni Domenico Cassini. Do dzisiaj odkrytych i oznaczonych zostało siedem pierścieni, noszących literowe "nazwy" od A do G, pomiędzy którymi znajdują się przerwy - na przykład Przerwa Coulomba, Przerwa Cassiniego (od nazwisk ich odkrywców). Są łatwe do obserwacji, składają się z większych lub mniejszych okruchów lodowych, tlenku żelaza oraz krzemionki. Powstały prawdopodobnie z materii po rozpadzie jednego z księżyców planety lub (choć jest to rzadziej przyjmowana teoria) utworzyły się z materii, przyciągniętej przez potężną grawitację Saturna. Przez teleskopy można również dostrzec większe i nazwane przerwy pomiędzy pierścieniami.