Zaćmienie Słońca jest dość rzadkim, ale bardzo efektownym zjawiskiem. Żeby mogło nastąpić, Ziemia, Słońce i Księżyc muszą znaleźć się w odpowiednim położeniu: Księżyc przesuwa się po swojej orbicie, aż trafi na punkt, w którym widziany z Ziemi będzie całkowicie lub częściowo zasłaniał Słońce. Z tego też powodu występują zaćmienia częściowe, obrączkowe, całkowite oraz hybrydowe. Nazewnictwo owe jest względne, ponieważ rodzaj zaćmienia zależy od punktu, z którego jest ono obserwowane. Zaćmienia częściowe mają miejsce, kiedy osoby oglądające zaćmienie widzą tylko część tarczy słonecznej zakrytą przez Księżyc, część natomiast nadal jasną (wygląda to tak, jakby Słońce zostało "ugryzione"). Zaćmienia obrączkowe występują, gdy Księżyc, którego orbita nie jest przecież idealnie kolista, położony jest daleko od Ziemi, nie zasłania więc całej tarczy słonecznej, ale jedynie jej środek. Wokół zasłaniającego Księżyca widoczny jest większy lub mniejszy, jasny pierścień. Zaćmienia całkowite są wtedy, gdy Słońce nie jest w ogóle widoczne w cieniu Księżyca, spoza którego widać jedynie koronę słoneczną. Ciekawym przypadkiem jest zaćmienie hybrydowe - polega ono na tym, że to samo zaćmienie w różnych punktach Ziemi jest obserwowane jako obrączkowe, a w innych całkowite. Ze statystyk wynika, że zaćmienia hybrydowe są najrzadsze, pierwsze miejsce wśród zaćmień zajmują częściowe, po nich plasują się obrączkowe, a następnie, przed hybrydowymi, całkowite. Księżyc przysłania Słońce średnio raz lub dwa razy do roku, ale rzadko można obserwować zaćmienie całkowite - w większości przypadków mniej więcej co około 400 lat w tym samym punkcie Ziemi